eu-dictatorshipΓια τη Συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ αριστεράς.

Η Αριστερή Συσπείρωση έχοντας τοποθετηθεί θετικά και συμμετάσχει στα πλαίσια της πρωτοβουλίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για μετωπική συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αντιιμπεριαλιστικής και αντί-ΕΕ αριστεράς, συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη μετωπική πολιτική ως αναγκαία προϋπόθεση διεύρυνσης του πολιτικού και κοινωνικού μπλοκ των δυνάμεων που αντιτίθενται στις κυρίαρχες αστικές στρατηγικές.

Οι δυνάμεις αυτής της αριστεράς, οφείλουν να αποτυπώσουν την πολιτική δυναμική ενός διαφορετικού πολιτικού σχεδίου για τη πλειοψηφία του λαού.  Να απαντήσουν στον κατακερματισμό και να συγκροτήσουν στη συγκυρία ένα διακριτό πολιτικό μπλοκ που θα έρχεται σε άμεση ρήξη με τις αστικές στρατηγικές και τις εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης και κυβερνητισμού. Η βάση της μετωπικής πολιτικής δε μπορεί παρά να είναι το αναγκαίο πολιτικό πρόγραμμα ρήξης με την αστική στρατηγική και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, που θα ανοίγει το δρόμο, θα υλοποιείται και θα προωθεί την κοινωνική ανατροπή στην κατεύθυνση του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού.

Read more...

Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, η πολιτική συγκυρία στις σχολές και η επόμενη ημέρα

(το κείμενο αποτελεί συντομευμένη εκδοχή προς δημοσίευση της απόφασης της φοιτητικής ολομέλειας της Αριστερής Συσπείρωσης, στις 18 Μαΐου)

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν σε μία πλούσια συγκυρία, όπως αυτή διαμορφώθηκε και συνεχίζει να διαμορφώνεται τόσο μέσα όσο κι έξω από τα «τείχη» του πανεπιστημίου. Αφενός η ολοένα και κλιμακούμενη επίθεση της συγκυβέρνησης Σαμαρά στον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας (μέσα από τις αλλεπάλληλες περικοπές των μνημονίων, το «σχέδιο δράσης για την απασχόληση των νέων» κ.ά.), και αφετέρου το σύνολο των αιχμών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης (νόμοι Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου και «σχέδιο Αθηνά») και η βίαιη προσπάθεια εφαρμογής τους – που έλαβε χώρα τη φετινή χρονιά – γέμισαν με βέλη τη φαρέτρα των ΕΑΑΚ για την πολιτική τους παρέμβαση στους Συλλόγους. Επιπλέον, η διενέργεια των φοιτητικών εκλογών αρκετά νωρίς και σε ενεργό πολιτικό χρόνο για τις σχολές (μετά από τέσσερα χρόνια, όπου οι εκλογές παραπέμπονταν στα μέσα του Μαΐου), καθώς και οι εβδομάδες των κινητοποιήσεων που προηγήθηκαν το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα (με τις αντιφάσεις φυσικά, τις αδυναμίες και τις ελλείψεις που αυτές επέδειξαν), συνέθεταν ένα αρκετά ευνοϊκό πεδίο παρέμβασης για τα σχήματα. Όλα τα παραπάνω, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε οι φετινές φοιτητικές εκλογές να μην αποτελέσουν απλά μια στείρα μάχη μηχανισμών των καθεστωτικών παρατάξεων, αλλά να αποτυπώσουν και στοιχεία μιας πραγματικής πολιτικής αντιπαράθεσης (τουλάχιστον για τις σχολές εκείνες των οποίων ο κόσμος οσμώθηκε με τις κινηματικές διαδικασίες του αμέσως προηγούμενου χρονικού διαστήματος), και ως εκ τούτου να εκφραστεί μία αναβαθμισμένη δυναμική των κινηματικών δυνάμεων (με επίκεντρο τα ΕΑΑΚ), μέσω μιας βελτιωμένης καταγραφής μέσα στους Συλλόγους. Τέλος, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα εύφορο έδαφος για μία μάχιμη πολιτική παρέμβαση η οποία θα είχε ως στόχο, εκτός των άλλων, και το «ζωντάνεμα» των Συλλόγων και την επιστροφή του κόσμου των σχολών στις συλλογικές διαδικασίες.

Τελικά, τα σχήματα των ΕΑΑΚ, κατάφεραν να αδράξουν αυτή την ευκαιρία και να επιτύχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα; Τι συμπεράσματα εξάγονται από τα αποτελέσματα των εκλογών γενικά για τους Συλλόγους και ποια είναι τα ρεύματα της κίνησης των φοιτητών εντός αυτών; Ποιες δυνατότητες και προοπτικές διαγράφονται για την παρέμβασή μας στους Συλλόγους την επόμενη μέρα από το κλείσιμο της κάλπης;

Read more...

Η συγκυρία που διανύουμε χαρακτηρίζεται έντονα από την εμβάθυνση της συνολικής επίθεσης, όπως αυτή εκφράζεται από την συγκυβέρνηση που προέκυψε από τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, απέναντι σε πλατιά λαϊκά στρώματα. Στο σήμερα, ο αστικός συνασπισμός εξουσίας επιχειρεί την πλήρη μεταβολή του συσχετισμού δύναμης σε οικονομικό και  κοινωνικό επίπεδο, με τον συνολικό μετασχηματισμό του καθεστώτος συσσώρευσης στην Ελλάδα, μέσω της αναίρεσης όλων των συμβιβασμών της περιόδου της σοσιαλδημοκρατίας και του νεοφιλελευθερισμού, και με την συνεχή μείωση του κόστους ζωντανής εργασίας, με την εντεινόμενη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και με την περαιτέρω αποδιάρθρωση πολιτικών και συνδικαλιστικών πρακτικών (υπό την πίεση της ανεργίας και τον φόβο απόλυσης, του εργοδοτικού δεσποτισμού και του μειωμένου κόστους εργασίας).

Αναδιάρθρωση και νόμος 4009/4076

Σήμερα όπου οξύνεται η ένταση της επίθεσης στο επίπεδο της εργασίας, εντείνεται παράλληλα η επίθεση και στο χώρο της εκπαίδευσης. Η στοχοποίηση του δημοσίου πανεπιστημίου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μεμονωμένη και αυτούσια πολιτική κίνηση, καθώς εντάσσεται σε ένα πιο ευρύ πλαίσιο. Ο συγκεκριμένος νόμος για την λειτουργία και τη δομή του δημοσίου πανεπιστημίου, από την μία συμπληρώνει και δίνει μία συνέχεια σε νόμους και πολιτικές κατευθύνσεις του παρελθόντος (Ε.Π.Π., νόμος για την αξιολόγηση κλπ) και παράλληλα αποτελεί την εξειδίκευση και την ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών κατευθύνσεων (Μπολόνια) στον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Πιο συγκεκριμένα, έρχεται σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης να εγχαράξει αυτά τα χαρακτηριστικά στον μελλοντικό απόφοιτο-εργαζόμενο, ώστε να ανταποκρίνεται και να ενσωματώνει τη νέα εργασιακή πραγματικότητα. Έρχεται να διαμορφώσει έναν εργαζόμενο πλήρως πειθαρχημένο, άμεσα εκμεταλλεύσιμο και αναλώσιμο, επαγγελματικά και εργασιακά ακατοχύρωτο, που θα εμπεδώνει τις ευρύτερες εργασιακές μεταρρυθμίσεις και χωρίς αντιστάσεις θα ενσωματώνει το κάθε μνημόνιο, την εργοδοτική τρομοκρατία και το κάθε σχέδιο πρώτης απασχόλησης για την νεολαία των 560 ευρώ, σε περίπτωση που μπορεί να βρεί δουλειά.

Read more...

95762-kokkini simaiaΑπόφαση Πολιτικής Γραμματείας του Κεντρικού Συντονιστικού

Η Αριστερή Συσπείρωση με αφορμή κινήσεις, εκδηλώσεις και «Πρωτοβουλίες Μετωπικής Συμπόρευσης Δυνάμεων και Αγωνιστών», οι οποίες παρουσιάζονται με δημοσιεύματα στον τύπο, ως συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα ο οποίος θα συμμετάσχει στις ευρωεκλογές και στον οποίο φέρεται να συμμετέχει και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημειώνει τα παρακάτω:

1. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης και της επίθεσης της άρχουσας τάξης είναι η συγκρότηση μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας, ρήξης και ανατροπής, Μιας συμμαχίας – μετώπου, που θα συγκροτείται στη βάση της αποδέσμευσης από τις αυταπάτες της συνδιαχείρισης και της βελτίωσης των όρων υποταγής, θα απαιτεί και θα επιβάλλει βαθιές κοινωνικές τομές, ρήξη με τις επιλογές της αστικής τάξης και τελικά και με την ίδια.

2. Η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου καθορίζεται από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα και κρίνεται από τη στρατηγική και δυναμική των δυνάμεων που το συγκροτούν, από τις πολιτικές πρωτοβουλίες που λαμβάνει, από τη συνδετική ενιαία στρατηγική του, από το σύνολο του προγράμματος που προβάλλει. Επιβεβαιώνεται, μέσα από τις κεντρικές πολιτικές παρεμβάσεις και τακτικές, τις παρεμβάσεις στις συσπειρώσεις κοινωνικών και εργασιακών χώρων, από την σύγκρουσή του με τις κυρίαρχες πολιτικές του συστήματος εξουσίας, από τον ταξικό του προσανατολισμό. Κυρίως όμως, συγκροτείται και θα συγκροτηθεί στη βάση των αντιστάσεων και αγώνων των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, των πρωτοβουλιών και των πολιτικών πρακτικών.

Read more...

book-128Περιοδικό

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ 

periodika

posterΑφίσες

afises

video-playΒίντεο

video

tetradia-marxismou small