Χθες, Δευτέρα 04/06/2018 μέλη της αναρχικής συλλογικότητας «Ρουβίκωνας» πραγματοποίησαν μια άστοχη παρέμβαση στοχοποίησης του καθηγητή της σχολής Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών ΕΜΠ Δ. Καλιαμπάκου με πρόφαση την τοποθέτησή του για την έρευνα και εξόρυξη Πετρελαίων στην Ήπειρο.

Η στοχοποίηση του Δ. Καλιαμπάκου μέσα από την εκτεταμένη αναπαραγωγή του σχετικού υλικού από τα συστημικά μέσα του θεάματος (δημοσιοποιήθηκε σε όλα τα αστικά media και τον αστικό τύπο της χώρας) και η κατασυκοφάντηση της επιστημονικής και πολιτικής θέσης και δράσης ενός καθηγητή που δημόσια έχει τοποθετηθεί υπέρ του ΑΣΥΛΟΥ στα Πανεπιστήμια (ίσως του μόνου τόσο ξεκάθαρα), και υπέρ της ΔΗΜΟΣΙΑΣ εκμετάλλευσης και έρευνας των κοιτασμάτων της χώρας (ίσως του μόνου τόσο ξεκάθαρα) και ενάντια στον περιβαλλοντικά και κοινωνικά επιζήμιο ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και των εκλεκτών του ΣΥΡΙΖΑ Πετρελαϊκών Πολυεθνικών (Repsol, Energean Oil & Gas) για τον έλεγχο των ενεργειακών ροών και κοιτασμάτων της περιοχής, είναι εξαιρετικά προβληματική και ξένη στις αρχές και τη φυσιογνωμία που διαπερνά την πολεμική θέσεων στο εσωτερικό του Κινήματος και της οργανωμένης πάλης.

Επιπρόσθετα, είναι τουλάχιστον περίεργη η επιλεκτική στοχοποίηση του συγκεκριμένου καθηγητή του ΕΜΠ για τη μελέτη έρευνας και εξόρυξης (και με άσχετα επιχειρήματα και αναγωγές για τα καμένα δάση), όταν είναι σε όλους γνωστό ότι στο εσωτερικό των πανεπιστημίων διεξάγονται όργια διαφθοράς, διαπλοκής και καθοδήγησης της πανεπιστημιακής έρευνας από το Κεφάλαιο, την Κυβέρνηση και το ΝΑΤΟ, με τα οποία οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, το φοιτητικό κίνημα και οι δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς έχουν συγκρουστεί κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς.

Μιας χρονιάς που ακριβώς επειδή το αστικό κράτος κλιμακώνει την επίθεση στο εσωτερικό των πανεπιστημίων και στο σύνολο του χώρου της εκπαίδευσης, με μια σειρά αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και συρρίκνωσης της δημόσιας χρηματοδότησης, ακριβώς γι αυτό οι μηχανισμοί κράτους/παρακράτους επιχείρησαν την καταπάτηση του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ και το χτύπημα των Φοιτητικών Συλλόγων στον εορτασμό της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου και στις Φοιτητικές Εκλογές.

Τώρα που οι απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να καλλιεργήσουν ελπίδες ψευτο-εξόδου από τα Μνημόνια, για να εμποδίσουν τον Λαό να ξαναβγεί στο προσκήνιο και να διεκδικήσει αυτά που του κλέψανε 10 χρόνια Μνημονίων, τα κύτταρα πολιτικής και κοινωνικής αντίστασης μέσα στα Πανεπιστήμια που επιχειρούν να μπλοκάρουν και να ανατρέψουν τις πολιτικές του Κεφαλαίου και τους φορείς υλοποίησης τους, αποτελούν αντικειμενικό εμπόδιο για την Κυβέρνηση και το Κράτος, και η στοχοποίηση, συκοφάντηση και εκφοβισμός τους, αποτελούν παλιά και γνωστή μέθοδο.

Γι αυτό και οι δυνάμεις του Κεφαλαίου, του εθνικιστικού παραληρήματος και του Νόμου και της Τάξης, από την μια χαϊδεύουν τους μαχαιροβγάλτες της ΧΑ και από την άλλη προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τη κοινή γνώμη με τη ρητορεία ''ΑΣΥΛΟΥ ΑΝΟΜΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ'', ουσιαστικά στοχοποιώντας τις συγκρουσιακές κινηματικές πραχτικές που το φοιτητικό κίνημα υιοθετεί για να προχωρήσει την πλατιά και μαζική του πολιτική δουλειά. Γι αυτό άλλωστε και η media-κου τύπου άσκηση πολιτικής όταν είναι ξεκομμένη από το μαζικό κίνημα, αξιοποιείται εύκολα από το αστικό κράτος ενάντια στους κοινωνικούς αγώνες και τις συγκρουσιακές πολιτικές πρακτικές.

Σε αυτό το συνολικό πλαίσιο και μην ξεχνώντας ότι οι πολιτικές δυνάμεις τις Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς όχι μόνο δεν διευκολύνουν αλλά αντίθετα πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις ενάντια στον κυβερνητικό σχεδιασμό των εξορύξεων στην Ήπειρο, θεωρούμε ότι η στοχοποίηση Καλιαμπάκου αφήνει ανοιχτά πολλά ερωτηματικά.

Ο δρόμος της ταξικής σύγκρουσης και της οργανωμένης πάλης λαού και νεολαίας κόντρα στο μαύρο μέτωπο Κυβέρνησης-Ε.Ε-Κεφαλαίου είναι ο μόνος που μπορεί να συγκρουστεί στην πράξη με τον υφιστάμενο συνασπισμό εξουσίας, τους καπιταλιστές και τους «πετρελαιάρχες» προασπίζοντας τις κοινωνικές ανάγκες, δείχνοντας το δρόμο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και θέτοντας τις βάσεις μιας άλλης κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, μιας κοινωνίας που ο παραγόμενος πλούτος θα ανήκει στους εργάτες που τον παράγουν. Μιας κοινωνίας που θα προχωρά μπροστά, αξιοποιώντας την Επιστήμη και την Τεχνική σε όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας και δεν θα γυρνά πίσω στον «πολιτισμό» του κανιβαλισμού, του αγνωστικισμού και των λαϊκών δικαστηρίων του φέισμπουκ.

Αριστερή Συσπείρωση

05/06/2018