Το σχολείο ζητά υπομονή.

Η αγορά εργασίας ζητά προσόντα.

Ο ιδιοκτήτης ζητά μεγαλύτερο ενοίκιο.

Οι κυβερνήσεις ζητούν θυσίες.

Ενάντια στην κυβέρνηση, το κεφάλαιο και την πολιτική της κοινωνικής εξαθλίωσης, οι μαζικές κινητοποιήσεις σε Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Αλβανία, οι αποκλεισμοί και η επανεμφάνιση της νεολαίας στον δρόμο φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα της αστικής πολιτικής. Η ακρίβεια, η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, η συμπίεση των εργατικών δικαιωμάτων και η διαρκής επίθεση στους όρους ζωής της εργατικής τάξης και της νεολαίας γεννούν νέες εστίες κοινωνικής σύγκρουσης. Οι εικόνες των κινητοποιήσεων της νεολαίας στις χώρες της Ευρώπης δεν είναι μια μακρινή είδηση. Είναι μια ακόμη έκφραση της κρίσης ενός συστήματος που απαιτεί από τους εργαζόμενους και τη νεολαία διαρκείς θυσίες, την ίδια στιγμή που διασφαλίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ένα σύστημα που βαφτίζει «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» την επίθεση στα κοινωνικά δικαιώματα, «δημοσιονομική υπευθυνότητα» τη λιτότητα και «αποκατάσταση της τάξης» την καταστολή όσων αντιστέκονται. Η κοινωνική οργή δεν είναι πρόβλημα δημόσιας τάξης. Είναι αποτέλεσμα της ίδιας της πολιτικής που τσακίζει τις ζωές μας.

Οι κυβερνήσεις και οι κρατικοί μηχανισμοί επιχειρούν να αντιμετωπίσουν τις κινητοποιήσεις με καταστολή, συλλήψεις και τρομοκράτηση. Όμως η ένταση της καταστολής δεν μπορεί να εξαφανίσει τις κοινωνικές αιτίες της σύγκρουσης. Αντίθετα, αποκαλύπτει τα όρια μιας πολιτικής που αδυνατεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς όρους ζωής για την κοινωνική πλειοψηφία. Η απάντηση δεν βρίσκεται στην αναζήτηση μιας πιο «ανθρώπινης» διαχείρισης της ίδιας πολιτικής. Δεν βρίσκεται στην εναλλαγή κυβερνήσεων που διατηρούν άθικτες τις βασικές προτεραιότητες του κεφαλαίου. Βρίσκεται στην οργάνωση της εργατικής τάξης και της νεολαίας, στην συγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Οι αγώνες στη Γαλλία & στις άλλες χώρες αναδεικνύουν τις δυνατότητες, αλλά και τις αντιφάσεις της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί την ίδια κατεύθυνση: επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης και υγείας, ενίσχυση της καταστολής και προσαρμογή της κοινωνικής και οικονομικής ζωής στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Παράλληλα, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και η πολεμική προετοιμασία επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τους λαούς, ενώ ενισχύεται η προσπάθεια να παρουσιαστούν οι νέες θυσίες ως εθνική αναγκαιότητα.Η κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια ενορχήστρωσε ολόκληρη επιχείρηση δυσφήμισης του δημόσιου πανεπιστημίου & σχολείου στρώνοντας το έδαφος για το success story των ιδιωτικών. Με τα νομοσχέδια των τελευταίων χρόνων επιχειρεί να επισφραγίσει τη νίκη της εις βάρος της προοπτικής μιας ολόκληρης γενιάς οραματιζόμενη αυτό που δεν κατάφεραν όλες οι προηγούμενες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις: τη διάσπαση και τον κατακερματισμό της νεολαίας και τον διαχωρισμό του σε υποκατηγορίες ανίκανες να διαμορφώσουν κοινά αιτήματα και αγώνες ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τα αστικά σχέδια.

ΕΩΣ ΕΔΩ! ΜΑΘΗΤΕΣ & ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ!

Μόνη απάντηση απέναντι στη σύμπνοια του αστικού στρατοπέδου για την ενορχηστρωμένη υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης μπορεί να είναι η ενιαία και αγωνιστική δράση των φοιτητικών συλλόγων και των μαθητών με τη συγκρότηση ενός κοινού αγώνα που θα θέσει στο επίκεντρο τις πραγματικές ανάγκες της νεολαίας για δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπή διαβίωση. Μέτρα στήριξης για σχολεία, σχολές & φοιτητές τώρα! Δημόσια & δωρεάν εκπαίδευση για όλους! Είναι ντροπή να μην εγγράφονται 400 φοιτητές στο πανεπιστήμιο Πατρών ενώ οι ίδιοι νέοι άνθρωποι έχουν συγκρουστεί με τα αντιδραστικά νομοθετήματα της ΕΒΕ & στο υποβαθμισμένο περιβάλλον του δημοσίου σχολείου! Είναι ντροπή συγκροτήματα σχολείων με 4000 μαθητές να είναι υποβαθμισμένα και να μην υπάρχει πρόληψη για την ασφάλεια μαθητών & εκπαιδευτικού προσωπικού!

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τη διαχείριση αυτής της πολιτικής από άλλους κυβερνητικούς επίδοξους διαχειριστές. Η διέξοδος δεν θα έρθει από την ανακύκλωση του πολιτικού προσωπικού, ούτε από την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας σε ακίνδυνες κοινοβουλευτικές εναλλακτικές. Η διεθνής πείρα δεν μας καλεί να περιμένουμε τις εξελίξεις. Μας καλεί να παρέμβουμε σε αυτές. Να σπάσουμε την αναμονή και την ανάθεση. Να συγκρουστούμε με την κυβερνητική πολιτική και τους μηχανισμούς που την επιβάλλουν.  Εργαζόμενοι, νεολαία, φοιτητές, μαθητές και τα λαϊκά στρώματα να βγουν μαζικά στους δρόμους, να οργανώσουν την αντίστασή τους μέσα από τα σωματεία, τους συλλόγους και τις συλλογικές τους διαδικασίες, να δυναμώσουν τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Για να μην πληρώσει ξανά ο λαός την κρίση και τις επιλογές του κεφαλαίου. Για να μπλοκάρουμε την επίθεση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα. Για να ανοίξει ο δρόμος της συνολικής αμφισβήτησης της αστικής πολιτικής και της εξουσίας του κεφαλαίου.

 

Τριτη 20/10 Διαδηλώνουμε στο Σύνταγμα για την Φοιτητική Στέγη & την Ακρίβεια

Τετάρτη 21/10 Όλοι στο πανεκπαιδευτικό Συλλαλητηριο στις 12.00 Στα Προπύλαια