του Στέλιου Βραδή*
Δημιοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ στις 9/4/2017
Η συζήτηση για την αναγκαιότητα του νέου κομμουνιστικού κόμματος της εποχής μας μετράει ήδη αρκετό καιρό. Επανέρχεται με μία κυκλικότητα ανάλογα με τη ευρύτερη συγκυρία, ενώ υποχωρεί ανάλογα με τη συγκυρία στο εσωτερικό της επαναστατικής αριστεράς.
Η αντιδραστική πρυτανεία του ΠΑΜΑΚ, με επικεφαλής τον Αχιλλέα Ζαπράνη (γνωστό για τις ακροδεξιές του πεποιθήσεις αλλά και τις διασυνδέσεις του με τη ΔΑΠ ΝΔΦΚ) πήρε την επιλογή να καλέσει τις δυνάμεις της αστυνομίας ως προσωπική φρουρά στο χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζοντας στον ίδιο αντιλαικό δρόμο με τις ευλογίες των ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου είναι έτοιμη να ολοκληρώσει την μετατροπή της νεολαίας σε εκ περιτροπής ανέργους. Αυτό γίνεται με τα σχέδια για τα νέα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας στο δημόσιο και τα προγράμματα ελαστικής εργασίας για όλους.

Του Σπύρου Κοντομάρη*
Το 20ο Συνέδριο του ΚΚΕ αποτελεί από μόνο του αυτοτελές πολιτικό γεγονός που δεν χρειάζεται και δεν επιδέχεται επιπρόσθετης υπογράμμισης.

Καμία καταδίκη στο κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό.
Πριν από ένα χρόνο καταδικάστηκε πρωτοδίκως ο Νίκος Αργυρίου σε εξοντωτική ποινή φυλάκισης δύο χρόνων με αναστολή. Μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύη Στρατευμένων σύρθηκε στα δικαστήρια μετά από μήνυσητου, τότε διοικητή του 586 ΤΠ/Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Γρεβενών και σήμερα απόστρατου αξιωματικού, Δ. Βούτση.




