Η κυβέρνηση ετοιμάζεται στα μέσα του Ιούλη να παρουσιάσει στη Σύνοδο Πρυτάνεων το νέο νομοσχέδιο για τη τριτοβάθμια εκπαίδευση, το οποίο αφορά τα νέα σχέδια «ασφαλείας» των ιδρυμάτων, την εφαρμογή των διαγραφών φοιτητών αλλά και ένα νέο κύκλο επίθεσης στο οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τις συνδικαλιστικές πρακτικές της νεολαίας που έχουν καταφέρει μία σειρά από νίκες εδώ και δεκαετίες.
Το νέο νομοσχέδιο δεν πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία αλλά αποτελεί συνέχεια τόσο των δεκάδων δημοσιευμάτων από τα αστικά ΜΜΕ που κάνουν λόγο για οριστική ρήξη της κυβέρνησης με την «ανομία» και για αναβάθμιση των δημοσίων ΑΕΙ, όσο και της συνάντησης του Πρωθυπουργού με τους πρυτάνεις των δημοσίων ΑΕΙ μέσα στον Ιούνιο. Η κυβέρνηση επαναφέρει το αφήγημα του «ασύλου ανομίας» που η ίδια έχτισε από το 2019 έχοντας το θράσος να εξισώνει τα πανεπιστήμια, τις σχολές και τους φοιτητές, με τα γήπεδα και τον χουλιγκανισμό προβάλλοντας την ανάγκη να ξεμπερδεύει μία και καλή με τα λαϊκά κεκτημένα. Ακολουθεί τη γνωστή συνταγή του αστικού στρατοπέδου να εκμεταλλευτεί το καλοκαίρι, που οι σχολές είναι κλειστές και οι φοιτητές μακριά από τους κοινωνικούς τους χώρους ώστε να εφαρμόσει τα πιο αντιδραστικά μέτρα.

To Camping της Αριστερής Συσπέιρωσης θα πραγματοποιηθει στην Παραλία Στομίου Λάρισας 17 - 21 Ιουλίου 2025.  

Εκδήλωση Σάββατο 20/7 στις 20:00:

Η συγκυρία και η απάντηση στον καπιταλιστικό μονόδρομο. 

Η αναμενόμενη για το Σαββατοκύριακο και λίγο πολύ ανακοινωμένη κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή με τον βομβαρδισμό κρίσιμων εγκαταστάσεων του Ιράν από τις ΗΠΑ αποτελεί ένα σαφές μήνυμα προς όλο τον κόσμο. Η ιμπεριαλιστική σύγκρουση βαθαίνει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλιμακώνεται με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν ολοκληρωτική δράση εκεί που οι σύμμαχοί τους το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ αδυνατούν να καταφέρουν τα συντριπτικά πλήγματα που εξαγγέλλουν.

Η νέα αυτή φάση κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή έχει σαφείς επιδιώξεις. Την ανάσχεση του μπλοκ που σχηματίζεται με κύριο οικονομικό άξονα την Κίνα και στρατιωτικά σκέλη χώρες υπό την οικονομική της επιρροή που βρίσκονται σε σημαντικές περιφερειακές συρράξεις. Η κύρια αφήγηση των μηχανισμών προπαγάνδας από τη Δύση με στόχο αρχικά τη σχηματοποίηση και κατόπιν δαιμονοποίηση του άξονα Κίνα – Ρωσία – Ιραν – Β. Κορέα ως τον άξονα του κακού επιχειρεί σε όλο το προηγούμενο διάστημα να προετοιμάσει τους λαούς των συμμάχων των ΗΠΑ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ και να συγκεντρώσει γύρω από το βασικό αυτό ιμπεριαλιστικό σχέδιο επιμέρους επιδιώξεις και συμφέροντα μερίδων κεφαλαίου και εθνικών κυβερνήσεων. Ώστε να υπάρξουν οι όροι και να συγκεντρωθούν οι πόροι για την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τελικά να εισέρθουμε στην κύρια φάση του αιματοκυλίσματος σε αυτήν τη φάση στο ποιο αδύναμο κρίκο.
Το αιματοκύλισμα του Ιράν, μίας ακόμα χώρας στη Μέση Ανατολή θα γίνει στο βωμό του ανταγωνισμού για την πρωτοκαθεδρία του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος.

Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ' έξω
(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)
που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους
και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,
όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παλληκάρια.
...
Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!
Απ' τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,
θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ' η λεφτεριά του ανθρώπου.
Κ' είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.
Κ. Βάρναλης
(από την Πρωτομαγιά του 1944) 

Ήτανε 1η του Μάη του 1944, όταν 200 Έλληνες κομμουνιστές, που αγωνίστηκαν για την λευτεριά της πατρίδας, έπεσαν ηρωικά από τα πυρά των δήμιων της Βέρμαχτ. Η ημερομηνία δεν επιλέχθηκε τυχαία από του Γερμανούς. Η 1η Μάη αποτελεί διαχρονικά ημερομηνία ορόσημο για το εργατικό-λαϊκό κίνημα και φόβητρο για τους ιμπεριαλιστές και τις αστικές τάξεις ανά τον κόσμο. Είναι η μέρα που πριν 139 χρόνια, το Μάη του 1886, η εργατική τάξη στο Σικάγο, όρθωσε ανάστημα και με το αίμα της καθιέρωσε τα εργασιακά δικαιώματα και την 8ωρη εργασία. Η εξέγερση του Σικάγο άλλαξε την σύγχρονη ιστορία, έβαλε τις βάσεις για την ανάπτυξη του παγκοσμίου κομμουνιστικού κινήματος, έκανε πράξη την διδασκαλία του Μαρξ και του Ένγκελς, σχετικά με τις έννοιες της μισθωτής εργασίας, της υπεραξίας και της εκμετάλλευσης, σε καιρούς που το να πεθαίνουν οι εργάτες στη δουλειά ήταν κάτι φυσικό έως αυτονόητο για τις αστικές τάξεις της εποχής.