Tι είναι μια εργάσιμη ημέρα;»
Πόσος είναι ο χρόνος που στη διάρκειά του το κεφάλαιο επιτρέπεται να καταναλώνει την εργατική δύναμη που πληρώνει την ημερήσια αξία της;
Πόσο μπορεί να παραταθεί η εργάσιμη ημέρα πέρα από το χρόνο εργασίας που είναι αναγκαίος για την αναπαραγωγή της ίδιας της εργατικής δύναμης;
Σ’ αυτά τα ερωτήματα, όπως είδαμε, το κεφάλαιο απαντάει: η εργάσιμη ημέρα αριθμεί καθημερινά 24 ολόκληρες ώρες, εκτός από λίγες ώρες ανάπαυσης, που χωρίς αυτές η εργατική δύναμη είναι απολύτως ανίκανη να επαναλάβει την υπηρεσία της. Πρώτα - πρώτα είναι αυτονόητο πως σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ο εργάτης δεν είναι τίποτ’ άλλο από εργατική δύναμη, ότι επομένως όλος ο χρόνος που διαθέτει είναι φύσει και νόμω χρόνος εργασίας και γι’ αυτό ανήκει στην αυτοαξιοποίηση του κεφαλαίου. O χρόνος για τη μόρφωση του ανθρώπου, για την πνευματική ανάπτυξη, για την εκπλήρωση κοινωνικών λειτουργιών, για την κοινωνική συναναστροφή, για το ελεύθερο παιχνίδι των φυσικών και πνευματικών δυνάμεων, ακόμα και ο ελεύθερος χρόνος της Kυριακής κι ας είναι στη χώρα που γιορτάζουν ακόμα και το Σάββατο όλα αυτά είναι καθαρή ανοησία!Το κεφάλαιο όμως, με το απεριόριστα τυφλό πάθος του και με την πείνα δράκου για υπερεργασία, σπάει όχι μόνο τα ηθικά, μα και τα φυσικά ανώτατα όρια της εργάσιμης ημέρας. Σφετερίζεται το χρόνο που είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη, την εξέλιξη και τη διατήρηση της υγείας του σώματος. Ληστεύει το χρόνο που είναι απαραίτητος για την κατανάλωση καθαρού αέρα και ηλιακού φωτός. Τσιγκουνεύεται το χρόνο που είναι απαραίτητος για το φαγητό (...) Τον υγιεινό ύπνο που είναι απαραίτητος για τη συγκέντρωση, την ανανέωση και το φρεσκάρισμα της ζωικής δύναμης, τον περιορίζει το κεφάλαιο σε τόσες ώρες απονάρκωσης, όσες είναι οπωσδήποτε απαραίτητες για να ξαναζωντανέψει ένας απόλυτα εξαντλημένος οργανισμός. («Το Κεφάλαιο», τ. 1ος, σελ. 277 – 279)
Δώδεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το δηλητήριο του φασισμού επιχειρεί να επιστρέψει, σε μία περίοδο που διεθνώς η οικονομική κρίση βαθαίνει και η ακροδεξιά ρητορεία βρίσκει όλο και περισσότερο γόνιμο έδαφος. Αυτό άλλωστε αποκρυσταλλώνεται από τις αυξανόμενες οργανωμένες ρατσιστικές επιθέσεις, τα πογκρόμ και τη δράση φασιστικών ομάδων ανά γειτονιές της χώρας.
Όλοι στο συλλαλητήριο των εργατικών σωματείων, συνδικάτων και φορέων το Σαββάτο 06/09, στις 17:30, στην πλατεία ΧΑΝΘ, στην Θεσσαλονίκη!
Η φετινή ΔΕΘ πραγματοποιείται σε μια συγκυρία όπου η επίθεση τους κεφαλαίου και των εκφραστών του, στους εργαζόμενους και την νεολαία παίρνει την πιο άγρια μορφή της. Συλλογικά κεκτημένα χρόνων, του εργατικού κινήματος καταστρατηγούνται, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και οι περιφερειακές συγκρούσεις για την αναδιάταξη των ισορροπιών στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα οξύνονται, ενώ η επίθεση στους φοιτητές και την νεολαία και η αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού μηχανισμού προχώρα με γοργούς ρυθμούς. Πάνω σε αυτά τα ζητήματα, τα οποία βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της ελληνικής αστικής τάξης και συντελούν στην πλήρη ευθυγράμμιση της χώρας με τις επιταγές του διεθνούς κεφαλαίου και των αστικών τάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα κινηθούν και οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην 89η ΔΕΘ, επιχειρώντας παράλληλα να ρίξουν «σταχτή στα ματιά» του λαού και των εργαζόμενων με νέες δήθεν κοινωνικές παροχές για την ελάφρυνση του κόστους ζωής.
Ο Αύγουστος αποδεικνύεται ένας πολυάσχολος μήνας για τη Νέα Δημοκρατία και το προχώρημα της αντιδραστικής της ατζέντας, αφού μία σειρά αναδιαρθρωτικών νομοσχεδίων τίθενται σε διαβούλευση και οδεύουν προς ψήφιση στα μέσα του μήνα, όπως το νέο μεταναστευτικό νομοσχέδιο και το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο. Μέσα σ’ αυτά προστίθεται και το νέο αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε την πρώτη ημέρα του Αυγούστου, όταν στη κυριολεξία τα πανεπιστήμια είχαν νεκρώσει από φοιτητές και εργαζομένους. Η δυναμική και μαχητική παρουσία των Φοιτητικών Συλλόγων στο Σύνταγμα την ημέρα της ψήφισης δείχνει ότι παρά τις fast – track διαδικασίες διαβούλευσης και ψήφισης από τη Νέα Δημοκρατία το φοιτητικό κίνημα δεν θα επιτρέψει την εφαρμογή του.
Περιοδικό
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Αφίσες
Βίντεο
