afisaΜία μέρα αφότου έκλεισαν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, ο υπουργός παιδείας Κ. Γαβρόγλου ανακοίνωσε την ενσωμάτωση της διάταξης που αφορά το νέο σύστημα διορισμού αλλά και πρόσληψης αναπληρωτών εκπαιδευτικών στο νομοσχέδιο «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις», με σκοπό το παραπάνω να ψηφιστεί την Δευτέρα 14/1/2019.


Ήδη οι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και αναπληρωτές, όπως επίσης κι οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί και οι φοιτητές με τους μαθητές καλούσαν από κοινού σε κινητοποιήσεις στο Υπουργείο Παιδείας από την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Το προαναφερθέν νομοσχέδιο αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι του αντιεκπαιδευτικού παζλ, καθώς ένα μέρος του νόμου ήδη ψηφίστηκε τον Ιούνιο, μέσα στον οποίο εκτός από συγχωνεύσεις σχολών, περιλαμβάνεται επίσης και η απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τις καθηγητικές σχολές, κι επιπρόσθετα έπεται και συνέχεια καθώς σχεδιάζονται τόσο περαιτέρω συγχωνεύσεις σχολών, όσο και το Νέο Λύκειο.
Τις τελευταίες μέρες υπάρχει πραγματικός αναβρασμός στην εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς με πρωτοβουλία του συντονιστικού αναπληρωτών και αδιόριστων εκπαιδευτών το οποίο κάλεσε σε πανελλαδική σύσκεψη συντονισμού στις 6/1/2019, αποφασίστηκαν μια σειρά από κινητοποιήσεις και δράσεις. Η μαζική συμμετοχή πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλόγων, ανάγκασε ακόμα και τις ομοσπονδίες ΔΟΕ και ΟΛΜΕ να καλέσουν σε απεργία την Παρασκευή 11/1/19 και τη Δευτέρα 14/1/19.
Οι κινητοποιήσεις που ξέσπασαν, λοιπόν, την τελευταία βδομάδα ήταν αρκετά δυναμικές και μαζικές για αυτό και δέχτηκαν άγρια καταστολή από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Το εκπαιδευτικό κίνημα καθότι δεν τρομοκρατείται και δεν πάει βήμα πίσω, προχώρησε σε κατάληψη της πρυτανείας του ΕΚΠΑ προκειμένου να δημιουργήσει ένα κέντρο αγώνα και να γνωστοποιήσει σε όλη την κοινωνία το δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών. Οι φοιτητικοί σύλλογοι, οι μαθητές ακόμα και οι σύλλογοι γονέων αρχίζουν και στηρίζουν ολοένα και περισσότερο τους εκπαιδευτικούς, αντιλαμβανόμενοι ότι αυτός αγώνας όχι μόνο δεν είναι συντεχνιακός αλλά αφορά τόσο όλους τους εργαζομένους όσο και όλη τη νεολαία. Το πνεύμα και η λογική που διέπει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο μόνο άγνωστα πλέον δεν είναι για την ελληνική κοινωνία, η οποία έχει βιώσει τα τελευταία 10 χρόνια της κρίσης και των μνημονίων την πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική με όλο και περισσότερα εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα να αμφισβητούνται και εν τέλει να καταστρατηγούνται.


Πού οφείλεται λοιπόν αυτός ο εκπαιδευτικός αναβρασμός;


Το νέο σύστημα διορισμών που θέλει να ψηφίσει η κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα προσοντολόγιο! Αποτελεί τομή και άκρως αντιδραστική αναδιάρθρωση στην ιστορία των διορισμών των εκπαιδευτικών, καθώς όχι μόνο υπονομεύει το πτυχίο και την προϋπηρεσία αλλά εισάγει από την πίσω πόρτα την αξιολόγηση με ατομικά χαρακτηριστικά και εγκαθιδρύει με μόνιμο πλέον τρόπο την ελαστικότητα και την επισφάλεια στο σώμα των εκπαιδευτικών. Είναι πλήρως εναρμονισμένο με τις επιταγές του ΟΟΣΑ και της ΕΕ και επισφραγίζει με κάθε τρόπο τον ατομικό φάκελο προσόντων και την δια βίου εκπαίδευση.
Κομβικά κάποιες από τις αιχμές του είναι:


1) Υπάρχουν δύο δεξαμενές μοριοδότησης, η προϋπηρεσία και τα ακαδημαϊκά προσόντα, όπου η κάθε μία έχει ανώτατο όριο τα 120 μόρια.


2) Τα ακαδημαϊκά προσόντα αποτελούν το διδακτορικό δίπλωμα, το μεταπτυχιακό δίπλωμα, οι ξένες γλώσσες, το 2ο μεταπτυχιακό δίπλωμα, το 2ο πτυχίο, η γνώση υπολογιστών, τα σεμινάρια επιμορφώσεων και το πτυχίο.


3) Για την εκπαιδευτική προϋπηρεσία αποδίδεται ένα μόριο για κάθε μήνα εργασίας, με τον Ιούλιο και τον Αύγουστο να εξαιρούνται για τους αναπληρωτές.


4) Προϋπόθεση πρόσληψης αποτελεί η παιδαγωγική επάρκεια, η οποία θα μπορεί να πιστοποιείται σε όσους δεν την έχουν, από επιμορφωτικά και μεταπτυχιακά προγράμματα.


5) Οι νεοδιοριζόμενοι υπηρετούν επί δύο (2) έτη ως δόκιμοι. Στο τέλος του δεύτερου έτους οι νεοδιοριζόμενοι κρίνονται προκειμένου να μονιμοποιηθούν.


Από τις παραπάνω αιχμές μπορούν να εξαχθούν τα παρακάτω συμπεράσματα:

 

Μόνιμοι διορισμοί = όνειρο θερινής νυκτός!

 

Αρχικά η κυβέρνηση διαβεβαίωσε ότι δεν θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί, διατηρώντας το καθεστώς των αναπληρωτών με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει τόσα χρόνια. Ακόμα και αυτοί οι λίγοι διορισμοί, θα γίνουν φυσικά μετά την επανεκλογή του ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια, αυτοί που εδώ και 10 χρόνια κρίσης έχουν υπάρξει αναπληρωτές σε όλη την Ελλάδα καταλήγουν όχι μόνο να μην μονιμοποιούνται, αλλά να παίζουν τη θέση εργασίας τους κορώνα γράμματα καθώς με βάση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η προϋπηρεσία μετράει στο μέγιστο 50% (120 μονάδες).
Επιπλέον, ακόμα και οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί που θα προσληφθούν για πρώτη φορά , θα αξιολογούνται ανά δύο χρόνια θητείας ως προς τα προσόντα τους, πράγμα που σημαίνει ότι αν δεν είναι «ικανοί» την δεδομένη χρονική στιγμή θα πετιούνται στην ανεργία και κανένα σύστημα δεν θα μπορεί να τους εγγυηθεί ότι θα ξαναπροσληφθούν στο μέλλον.
Ως εκ τούτου, διαμορφώνεται και στην εκπαίδευση ένα εργασιακό τοπίο μισοεργασίας-μισοανεργίας που θέλει τον εργαζόμενο κινητικό, ελαστικό και μετακυλύει στον ίδιο το βάρος της ανεργία του. Έτσι, προφανώς τα ποσοστά της ανεργίας δε θα μειωθούν στο ελάχιστο και πάλι σε λίγα χρόνια θα έχει διαμορφωθεί μία τεράστια δεξαμενή εργαζομένων-ανέργων εκπαιδευτικών που ίσως να έχουν δουλέψει από λίγο, αλλά που ταυτόχρονα θα πρέπει να έχουν μαζέψει ένα κάρο «χαρτιά» για να γεμίσει ο ατομικός τους φάκελος και να καταφέρουν να είναι ολοένα και πιο ανταγωνιστικοί μήπως καταφέρουν να εργαστούν έστω μια χρονιά ακόμη. Να σημειωθεί ότι η πλειονότητα των σεμιναρίων και των μεταπτυχιακών προγραμμάτων είναι πλέον επί πληρωμή, άρα ο ατομικός φάκελος προσόντων αποτελεί αδιαμφισβήτητα επένδυση και αποκλείει τον διορισμό σε όσους δε θα μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά.
Τέλος, οι 30.000 θέσεις που καλύπτουν οι αναπληρωτές κάθε χρόνο και που αντιστοιχούν σε πραγματικά κενά λόγω του παγώματος των προσλήψεων για πάνω από δεκαετία χρηματοδοτούνται κάθε χρόνο κατά 70% από ΕΣΠΑ. Αυτό έρχεται να κλειδώσει ακόμα με πιο σαφή τρόπο για τι είδους θέσεις εργασίας μιλάει το υπουργείο παιδείας και τι τύπο εργαζομένου επιθυμεί, έρμαιο στις ορέξεις της Ε.Ε. και κάθε κυβέρνησης.
Έρχεται η αξιολόγηση από την πίσω πόρτα!
Το προσοντολόγιο αποτελεί πλέον το ίδιο, την αξιολόγηση που τόσα χρόνια προσπαθούσε η εκάστοτε κυβέρνηση να επιβάλλει στο χώρο της εκπαίδευσης και συνολικά στο δημόσιο. Βάσει αυτού, όλο το δυναμικό των εκπαιδευτικών αξιολογείται κάθε χρόνο ατομικά με κριτήρια και όρους που κάθε τόσο θα αλλάζουν ανάλογα με τις στοχεύσεις, επομένως ο καθένας θα καθίσταται ανεπαρκής ώστε να αντικατασταθεί από τον επόμενο στη λίστα.
Πέρα όμως από τους αναπληρωτές, είναι φανερό πως το ίδιο μοτίβο κριτηρίων και αξιολόγησης θα ισχύει σε λίγο καιρό και για τους μόνιμους εκπαιδευτικούς, αφού με το σύστημα αυτό αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα, η ατομικότητα, η επισφάλεια και η κινητικότητα. Έτσι, διαμορφώνονται με τον περίτεχνο τρόπο οι όροι για να μπορεί να ανακυκλώνεται το εκπαιδευτικό δυναμικό, να είναι ευέλικτο και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση αλλά και στην αγορά εργασίας.


Ταφόπλακα στη συλλογική κατοχύρωση-συλλογική διεκδίκηση!


Αν ληφθούν υπόψη ένα προς ένα όλα τα κριτήρια διορισμού, γίνεται αντιληπτό πως τόσο το πτυχίο όσο και η προϋπηρεσία μπαίνουν υπό αμφισβήτηση. Από την μία, το πτυχίο παύει να αποτελεί την μόνη προϋπόθεση για να βρει κάποιος δουλειά και από την άλλη η προϋπηρεσία και η εργασιακή εμπειρία δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μία θέση. Άρα με απλά λόγια, δεν αρκεί μόνο να κατοχυρώνεται κάποιος επαγγελματικά, αλλά πρέπει να μπαίνει και σε ένα ατέρμονο κυνήγι προσόντων που ανά πάσα ώρα και στιγμή θα αλλάζουν.
Παράλληλα, η συλλογική διεκδίκηση από πλευράς των εκπαιδευτικών υποσκάπτεται. Αφενός, ο καθένας με τον ατομικό του φάκελο προσόντων θα ανταγωνίζεται συνεχώς το διπλανό του και άρα τα σωματεία και οι σύλλογοι, οι συνδικαλιστικές πρακτικές και οι κινητοποιήσεις δε θα αφορούν μαζικά κι ενιαία το σώμα των εκπαιδευτικών, καθώς θα καλλιεργείται ο ατομικός δρόμος και ο κανιβαλισμός ως τη μοναδική διέξοδο σε αυτή την εργασιακή ζούγκλα. Αφετέρου, η συνεχής κινητικότητα και παροδικότητα σε έναν συγκεκριμένο περιβάλλον εργασίας δεν θα επιτρέπουν στον νέο εκπαιδευτικό να συνδικαλίζεται ώστε να διεκδικεί ανθρώπινους όροι και συνθήκες εργασίας, αφού την επόμενη χρονιά δε θα γνωρίζει καν αν θα εργάζεται.


Απόσπαση παιδαγωγικής επάρκειας και προσοντολόγιο = οι 2 όψεις του ίδιου νομίσματος!


Το προσοντολόγιο δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά αποτελεί πάγια κατεύθυνση του κεφαλαίου! Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν όλοι οι νόμοι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση περιέγραφαν έναν ατομικό φάκελο προσόντων που καλείτο να αποκτήσει ο κάθε φοιτητής για να αποφοιτήσει. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση με κάθε κυβέρνηση στόχευε στον κατακερματισμό του πτυχίου των αποφοίτων, προσπαθώντας να δημιουργήσει κύκλους σπουδών και κατευθύνσεις ώστε να δημιουργήσει ήδη από τις σχολές κινητικούς και ευέλικτους απόφοιτους που θα μαζεύουν μονάδες και ECTS για να καταφέρουν να είναι πιο ανταγωνιστικοί από τον διπλανό τους. Με τον τρόπο αυτό επεδίωκαν να διασπάσουν την ενιαιότητα των πτυχίων, να κατακερματίσουν τα επαγγελματικά δικαιώματα και να προετοιμάσουν τους μελλοντικούς εργαζόμενους στο μοντέλο της κινητικότητας και της ευελιξίας της αγοράς εργασίας.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο κινείται και η όλη κουβέντα τον τελευταίο χρόνο γύρω από την απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τα πτυχία στις καθηγητικές σχολές. Το κεφάλαιο προσπαθεί να εμπεδώσει στην νεολαία ένα ιδεολόγημα που λέει ότι κανένας απόφοιτος δεν έχει τα κατάλληλα προσόντα για να στελεχώσει μία θέση εργασίας, κρύβοντας κάτω από το χαλάκι το γεγονός πως αυτές δεν υπάρχουν. Υπό αυτό το πρίσμα περιγράφεται το τελευταίο χρονικό διάστημα ένα καθεστώς ίδρυσης Κέντρων Δια Βίου Μάθησης (ΚΕΔΙΒΙΜ) τα οποία θα αναλαμβάνουν προγράμματα πιστοποίησης και επανακατάρτισης καταλήγοντας στην απονομή επαγγελματικών δικαιωμάτων εκτός πτυχίου.


Μόνη απάντηση οι διαρκείς ανυποχώρητοι αγώνες


Κόντρα σε όλη αυτή την προσπάθεια του υπουργείου υπό το καθεστώς οποιασδήποτε κυβέρνησης από την μεταπολίτευση και μετά, οι φοιτητές και οι εκπαιδευτικοί έχουν συναντηθεί πολλές φορές στον δρόμο, πίσω από πανό και ντουντούκες. Βάζοντας ως πρόταγμα το δημόσιο και δωρεάν σχολείο όπως επίσης και τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, κατάφεραν να μπλοκάρουν ένα σωρό νόμους και αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις.
Έτσι και τώρα, παίρνοντας την σκυτάλη από τις περσινές κινητοποιήσεις το εκπαιδευτικό κίνημα γέμισε τους δρόμους τις προηγούμενες μέρες και φώναξε δυνατά και αποφασιστικά ότι το νέο νομοσχέδιο «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ»! Όσο και αν πόνταρε το υπουργείο στην διάσπαση των εκπαιδευτικών και όσο και αν προσπαθούσε να τους διχάσει σε παλιούς και νέους, αναπληρωτές και αδιόριστους μηδενικής προϋπηρεσίας, εκείνοι φαίνονται πιο ενωμένοι από ποτέ με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να πιεστεί και να αναβάλλει την ψήφιση του νομοσχεδίου.


Στηρίζουμε την κινητοποίηση των εκπαιδευτικών όπως επίσης και την κατάληψη της πρυτανείας και τις δράσεις της. Την Πέμπτη 17/1 καλούμε και στηρίζουμε την απεργία των εκπαιδευτικών και διαδηλώνουμε στην Βουλή για την άμεση απόσυρση του ν/σ για την εκπαίδευση, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για μόνιμους και μαζικούς διορισμούς με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία, για κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας.

 

Αριστερή Συσπείρωση 

book-128Περιοδικό

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ 

periodika

posterΑφίσες

afises

video-playΒίντεο

video

tetradia-marxismou small