Το περίφημο σχέδιο του υπουργείου Παιδείας, που ακούει στο όνομα «Αθηνά», επιχειρείται να παρουσιαστεί από την τρικομματική κυβέρνηση του Σαμαρά σαν πανάκεια για την λύση όλων των προβλημάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Αν και η στοχοθεσία του σχεδίου αυτού "περιορίζεται", σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού, Κ. Αρβανιτόπουλου, στον περιορισμό των τμημάτων που εμφανίζουν μειωμένη ζήτηση ή περιορισμό των αποφοίτων τους, το «Αθηνά» εντάσσεται στη συνολικότερη πολιτική της δημοσιονομικής λιτότητας, της κατάργησης του κοινωνικού κράτους, των ξέφρενων ιδιωτικοποιήσεων, της εγχάραξης συγκεκριμένων ιδεολογικών χαρακτηριστικών στη νεολαία για την ενσωμάτωση της μεταρρυθμιστικής πολιτικής και της διάλυσης οποιασδήποτε μορφής συλλογικής έκφρασης η διεκδίκησης.

Η τομή της συγκεκριμένης αναδιάρθρωσης είναι πολυεπίπεδη και αρκετά βαθειά.

Ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η φτωχή αγροτιά, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία να κλιμακώσουν τους αγώνες τους, να γκρεμοτσακίσουν την άθλια συγκυβέρνηση που λεηλατεί με την πολιτική της τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα  εξαθλιώνοντας το λαό.                                                     

Είναι  πλέον πιο ξεκάθαρο από ποτέ, ότι αυτή η πολιτική των μνημονίων, της κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων και ΣΣΕ, της ακόμα μεγαλύτερης μείωσης των μισθών, συντάξεων και μεροκάματων, της κατάργησης των ασφαλιστικών και των κοινωνικών δικαιωμάτων, της εργοδοτικής τρομοκρατίας και των απολύσεων, της επιστράτευσης των εργαζομένων που απεργούν και της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας σε όσους αγωνίζονται, της ανεργίας, των χαρατσιών και της ληστρικής φορολογίας στους φτωχούς, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

Αυτή η πολιτική δεν έρχεται και δεν εφαρμόζεται  για να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία, για να έρθουν οι καλύτερες ημέρες και η ανάπτυξη όπως υπόσχονται. Αυτή η πολιτική, που έχει χρεοκοπήσει τους εργαζόμενους και το λαό,  έχει στόχο να σώσει το ίδιο το σάπιο πολιτικό σύστημα που γέννησε την οικονομική κρίση, να σώσει το μεγάλο κεφάλαιο και τα κέρδη του, τους τραπεζίτες τοκογλύφους και τις τράπεζές τους, το ευρώ που είναι μέσο επέλασης και επιβολής της δικής τους  οικονομικής πολιτικής, να σώσει την ΕΕ που είναι η δική τους ετερόρρυθμη εταιρεία καταλήστευσης των εργαζομένων και λαών.

Με την κλιμάκωση του αγώνα, το συντονισμό και την αλληλεγγύη!

Η Αριστερή Συσπείρωση εκφράζει την ολόπλευρη υποστήριξη και αλληλεγγύη στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα μέσα σταθερής τροχιάς και σε κάθε εργαζόμενο που παλεύει για το ψωμί και την αξιοπρέπεια του. Η τρόικα εσωτερικού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, πρέπει να πάρει πόδι από τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νεολαία.

Η δολοφονική κυβερνητική πολιτική δεν έχει κανένα όριο. Στοχεύει τα μεροκάματα, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, την κατάργηση του κοινωνικού κράτους, κάθε λαϊκή κατάκτηση κάθε κοινωνικό δικαίωμα.

Με τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ σε διατεταγμένη υπηρεσία προσπαθεί να στρέψει την κοινωνία ενάντια στους απεργούς. Είναι μια μάχη που δεν πρέπει να την κερδίσουν. Ο αγώνας των απεργών είναι και αγώνας όλης της κοινωνίας, είναι αγώνας κάθε εργαζόμενου.

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια (8 Ιανουαρίου 1991) δολοφονήθηκε από μέλη της ΟΝΝΕΔ, ο μαθηματικός Νίκος Τεμπονέρας,  σε σχολείο της Πάτρας που βρισκόταν υπό κατάληψη. Ο Νίκος Τεμπονέρας ήταν εκπαιδευτικός, μέλος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ) και είχε ενεργή δράση στις κινητοποιήσεις που είχαν ξεσπάσει τότε ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης με αιχμή τις προσπάθειες για επιστροφή σε ένα μοντέλο όμοιο με αυτό της περιόδου της χούντας.

Αποκορύφωμα της επίθεσης στην εκπαίδευση είχε αποτελέσει το αντιδραστικό νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου, τότε υπουργού παιδείας της ΝΔ και μετέπειτα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ. Το νομοσχέδιο αυτό προέβλεπε πειθαρχικά με ποινολόγια διαγωγής, ποδιές, κατάργηση των συλλογικών οργάνων των μαθητών, μείωση των αργιών, εισαγωγή εξεταστικής περιόδου στις δυο τελευταίες τάξεις του δημοτικού, υποχρεωτικό εκκλησιασμό κ.α., θυμίζοντας το μοντέλο λειτουργίας των σχολείων την περίοδο της χούντας. Όμως, αυτό το νομοσχέδιο θα έφερνε ριζικές αλλαγές και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μερικές από τις σημαντικότερες αλλαγές ήταν η κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων, η εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, καθώς και η κατάργηση της φοιτητικής συμμετοχής στα όργανα συνδιοίκησης. Διατάξεις οι οποίες περιλαμβάνονται και στο νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.