197083 4789971065814 307298999 nΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
Το νομοσχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση για την ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων έρχεται σε μία συγκυρία που η επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας εντείνεται σε όλα τα επίπεδα. Το λαϊκό εισόδημα αποψιλώνεται από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό, εργατικά κεκτημένα δεκαετιών ξηλώνονται, η φωνή των σωματείων, των συλλόγων και του οργανωμένου λαού επιχειρείται να φιμωθεί. Και όλα αυτά ενώ τα τύμπανα του πολέμου χτυπούν όλο και πιο απειλητικά, όλο και πιο κοντά στη γειτονιά μας.

Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αναιρεί το λαϊκό κεκτημένο της μαζικής δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Αποτελεί μία προσπάθεια επιβολής της ισχύς του κεφαλαίου πάνω στον αγωνιζόμενο λαό αλλά και ένα νέο τρόπο υφαρπαγής του ήδη συρρικνωμένου εισοδήματος των νοικοκυριών. Η εφαρμογή του νομοσχεδίου σημαίνει την πλήρη υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, η οποία με την εφαρμογή της ΕΒΕ έχει ήδη δεχτεί τα πρώτα πλήγματα με την κατακόρυφη μείωση των εισακτέων και το κλείσιμο ιδρυμάτων. Το νομοσχέδιο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων οδηγεί στην μετατροπή της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης από αγαθό σε εμπόρευμα. Ενισχύει ακόμη περισσότερο τη λειτουργία του δημόσιου πανεπιστημίου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, την περαιτέρω υπαγωγή επιμέρους όψεων και λειτουργιών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις αρχές της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, της ελεύθερης αγοράς, του οικονομικού ανταγωνισμού και της αποδοτικότητας.
Με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, η πρώτη μεγάλη συζήτηση που θα ανοίξει είναι η εισαγωγή τελών εγγραφής/διδάκτρων στα δημόσια πανεπιστήμια, έτσι όπως έχει ήδη εφαρμοστεί σε μία σειρά δημόσιων πανεπιστημίων της Ευρώπης, ενώ θα επιταχυνθεί με ακόμη πιο σκληρούς όρους η μεταφορά του κόστους φοίτησης (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα) στους φοιτητές, είτε με απευθείας αντίτιμο είτε μέσα από το θεσμό των ανταποδοτικών υποτροφιών ή των φοιτητικών δανείων. Όλα αυτά τη στιγμή που τα δημόσια πανεπιστήμια πιέζονται να εφαρμόσουν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση σκληρούς όρους πειθάρχησης και εντατικοποίησης των προγραμμάτων σπουδών, όπως υφίστανται στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ο «υγιής ανταγωνισμός» που επιφυλάσσει η κυβέρνηση στα δημόσια πανεπιστήμια δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αναγκαστική υιοθέτηση ενός πλήρως ασφυκτικού και αποστειρωμένου πλαισίου σπουδών που στα ιδιωτικά είναι νόμος. Στόχος είναι λοιπόν η βίαιη μεταβολή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα από το δόγμα δίδακτρα-πειθάρχηση-κατάργηση του συνδικαλισμού-επί πληρωμή φοιτητικές παροχές.
Η κυβέρνηση ενορχήστρωσε ολόκληρη επιχείρηση δυσφήμισης του δημόσιου πανεπιστημίου στρώνοντας το έδαφος για το success story των ιδιωτικών. Με το νομοσχέδιο αυτό επιχειρεί να επισφραγίσει τη νίκη της εις βάρος της προοπτικής μιας ολόκληρης γενιάς οραματιζόμενη αυτό που δεν κατάφεραν όλες οι προηγούμενες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις: τη διάσπαση και τον κατακερματισμό του φοιτητικού σώματος και τον διαχωρισμό του σε υποκατηγορίες ανίκανες να διαμορφώσουν κοινά αιτήματα και αγώνες ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τα αστικά σχέδια.
Διαφημίζουν τα αποτελέσματα που θα έχουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην οικονομία οραματιζόμενοι μάλλον ότι όπως με τα τουριστικά έτσι και με τα νέα ιδιωτικά πανεπιστημιακά resorts θα αυξήσουν τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας. Αποσιωπούν πως το μείζον ζήτημα είναι όχι το πού θα σπουδάσει κάποιος αλλά το πού θα εργαστεί, και επομένως το πού και αν θα αξιοποιήσει τις γνώσεις-δεξιότητες-τεχνικές που έλαβε. Αποσιωπούν ότι το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να βάλει ταφόπλακα στην προοπτική δεκάδων χιλιάδων νέων αναιρώντας το δικαίωμα στη μαζική δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους, το οποίο αποτελεί κατάκτηση και συνθήκη αναγκαία για τη δυνατότητα μαζικής εργασιακής απορρόφησης και συλλογικής προοπτικής.
Αυτό είναι το κορυφαίο πολιτικό ζήτημα που αναδεικνύει την αποτυχία όλων των αστικών πολιτικών κομμάτων που κυβέρνησαν τις τελευταίες δεκαετίες: η συνεχής απαξίωση της κοινωνικής προοπτικής της νεολαίας, η οποία ενώ ολοκληρώνει πανεπιστημιακές σπουδές υψηλού επιπέδου, με τεράστια δαπάνη από το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης αλλά και από την λαϊκή οικογένεια, στη συνέχεια είτε εξευτελίζεται εργασιακά στα κάτεργα του επισιτισμού, είτε αναγκάζεται να μεταναστεύσει και να ενισχύσει άλλες δυνατότερες οικονομίες που δεν έχουν δαπανήσει ούτε φράγκο για την εκπαίδευσή της.
Η Κυβέρνηση κοιτάει πώς θα γίνουμε τουριστικό και ακαδημαϊκό θέρετρο, αδιαφορώντας προφανώς αν τελικά οι απόφοιτοι θα μεταναστεύσουν επειδή η αγορά εργασίας είναι γεμάτη από κακοπληρωμένες θέσεις μηδενικής ή χαμηλής επιστημονικής στάθμης. Αναμασά κορώνες περί «αναβάθμισης» του δημόσιου πανεπιστημίου που έχουν συνοδεύσει επικοινωνιακά μέχρι σήμερα κάθε απόπειρα ουσιαστικής υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, όπως συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων με το σχέδιο «ανωτατοποίησης» των ΑΕΙ, εξίσωση των πτυχίων των ΑΕΙ με τα ιδιωτικά κολλέγια, ξεπούλημα της φοιτητικής μέριμνας σε ιδιώτες, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής που αποκλείει τουλάχιστον 20.000 μαθητές από το δημόσιο πανεπιστήμιο κάθε χρόνο, πανεπιστημιακή αστυνομία, εγκάθετα συμβούλια ιδρύματος με διορισμένα μέλη και φίμωση των φοιτητικών συλλόγων στα όργανα διοίκησης. Τώρα το σχέδιο αναβάθμισης συνεχίζεται μέσα από την ίδρυση των ιδιωτικών. Ούτε μιλιά όμως για προσλήψεις σε επιστημονικό, ακαδημαϊκό και ερευνητικό προσωπικό, βελτίωση των υποδομών, των εργαστηρίων, των βιβλιοθηκών, εκσυγχρονισμό των προγραμμάτων σπουδών έτσι ώστε να ακολουθούν τις νέες τάσεις στην επιστήμη, την παραγωγή, την κοινωνία. Μιλάνε για αναβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων αυτοί που χρόνια τώρα πετσόκοψαν από τους προϋπολογισμούς μέχρι τα αποθεματικά τους, ενώ ακόμη και σήμερα με την ελληνική οικονομία να «φυσάει» και να έχει «πιάσει την επενδυτική βαθμίδα» συνεχίζουν να πετσοκόβουν τις πιστώσεις για την εκπαίδευση.
Δεν είναι τυχαίο ότι από τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου (σύμφωνα με τη λίστα του World University Rankings για το 2023) τα 21 μόνο είναι ιδιωτικά. Είναι αδύνατο να λειτουργήσει ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο χωρίς κρατική χρηματοδότηση και υπέρογκες δωρεές από ιδιώτες, κεφάλαια κλπ. Μόνο το ΜΙΤ έχει 23 δισ. δωρεές το χρόνο, δηλαδή περίπου το 10% του ελληνικού ΑΕΠ. Ποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα και από ποια κεφάλαια και ιδιώτες θα μπορούσε να μαζέψει ένα αντίστοιχο ποσό για να καλύψει όχι μόνο τα λειτουργικά του έξοδα αλλά να επενδύσει αντίστοιχα σε έρευνα και καινοτομία;
Ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης με κρατική χρηματοδότηση εξασφαλίζει ένα ελάχιστο ενιαίο επίπεδο γνωστικού αντικειμένου και τη χρηματοδότηση για εργαστήρια, υποδομές, έρευνα, πρακτικές ασκήσεις, καθηγητές για όλο το εύρος των μαθημάτων. Αλήθεια τι από όλα αυτά μπορεί να καλύψει ένας ιδιώτης; Ο «ανταγωνισμός» αυτός έρχεται να εξισώσει προς τα κάτω το δημόσιο πανεπιστήμιο με το ιδιωτικό. Ούτε να το βελτιώσει, ούτε να το αναβαθμίσει. Δεν είναι τα πτυχία των ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα αποκτήσουν ίδια αξία και ισότιμα επαγγελματικά δικαιώματα με αυτά των δημόσιων αλλά το αντίστροφο, δηλαδή θα επιτευχθεί μία συνολική συμπίεση προς τα κάτω. Αυτά είναι «τα πανεπιστήμια της αριστείας» που ευαγγελίζεται το Υπουργείο και η κυβέρνηση.


ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΙΕΡΑΚΑΚΗ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ.
ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ- ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ !


Η νεολαία που είδε στα χρόνια της κρίσης το επίπεδο ζωής της να υποβαθμίζεται και την προοπτική της να είναι αμφίβολη, που εκπαιδεύεται σε μία συνθήκη υψηλών απαιτήσεων και χαμηλών προσδοκιών οφείλει να βγει δυναμικά στο προσκήνιο και να παλέψει για ενιαία δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους. Να παλέψει για πτυχία που θα έχουν αξία και δεν θα είναι διαβατήρια για την ανεργία και τη μετανάστευση, για πραγματικά δημόσιες και δωρεάν σπουδές με καθολική κάλυψη της φοιτητικής μέριμνας από το κράτος και αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τα δημόσια πανεπιστήμια.
Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αγκαλιάζει και ενοποιεί όλα τα αστικά πολιτικά κόμματα. Πέρα από τη ΝΔ η οποία από την πρώτη μέρα επανεκλογής της έθεσε στο στόχαστρο τη δημόσια εκπαίδευση, το ΠΑΣΟΚ έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ των μη κρατικών πανεπιστημίων, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει με τις λέξεις και μιλά για «συμπράξεις με ξένα πανεπιστήμια» περιγράφοντας με άλλα λόγια το «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο». Υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων καταλήγουν και άλλοι κολαούζοι, όπως το ΜΕΡΑ25, που φαινομενικά και μόνο την εχθρεύονται. Ποιος ο λόγος άλλωστε να επαναλαμβάνεις επανειλημμένα ότι «κανένας δεν αμφισβητεί ότι το Χάρβαρντ είναι ένα εξαιρετικό πανεπιστήμιο, όμως Χάρβαρντ στην Ελλάδα δεν θα φτιάξει κανένας ιδιώτης. Χάρβαρντ φτιάχνεται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες από τους Robber Barons» (τοποθέτηση 2021) ή πιο πρόσφατα «η ιστορία αυτή δεν γίνεται για να έρθει το Χάρβαρντ στην Ελλάδα» (τοποθέτηση 2023). Δηλαδή αν έρθει το Harvard και όχι κολλέγια της συμφοράς η συζήτηση γίνεται με άλλους όρους;
Μόνη απάντηση απέναντι στη σύμπνοια του αστικού στρατοπέδου για την ενορχηστρωμένη υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης μπορεί να είναι η ενιαία και αγωνιστική δράση των φοιτητικών συλλόγων και των μαθητών με τη συγκρότηση ενός κοινού αγώνα που θα θέσει στο επίκεντρο τις πραγματικές ανάγκες της νεολαίας για επαγγελματική προοπτική, δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπή διαβίωση. Αγωνιστική απάντηση που δεν θα αφήνει καμία σκιά για το αν θα μπορούσαν σε άλλες συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης να είναι επιτυ χημένα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Ενός αγώνα που δεν θα σταθεί στη συνταγματική «ερμηνεία» του αρ. 16 αλλά θα θέσει διεκδικητικά και επιθετικά αιτήματα που θα ενοποιούν τη νεολαία στην ανατροπή της προοπτικής που της επιφυλάσσεται. Ενός φοιτητικού κινήματος με καταλήψεις, διαδηλώσεις και σπάσιμο της ομαλότητας που θα φέρουν οι εξεταστικές και όχι μονοήμερη πολιτική διαμαρτυρία και τους φοιτητές πάνω από τα βιβλία τους που επιδιώκουν οι νεολαίες των κάθε λογής Βαρουφάκηδων.
Άλλωστε, η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων ξεπερνάει την παράκαμψη του άρθρου 16 και αφορά στο βίαιο ξήλωμα λαϊκών κεκτημένων και την προσπάθεια επιβολής με κάθε τρόπο μίας νέας πραγματικότητας για τις δυνάμεις της εργασίας και τη νεολαία. Επιδιώκει ένα ακόμη χτύπημα στη νεολαία, διασφαλίζοντας τον κατακερματισμό της σε αυτούς που σπουδάζουν στα δημόσια και σε εκείνους που επέλεξαν ή αναγκάστηκαν να στραφούν στα ιδιωτικά, εντείνει τον ανταγωνισμό ήδη από τα μαθητικά χρόνια, διασπά τα συμφέροντα της και επομένως την περαιτέρω συσπείρωση στην αγορά εργασίας. Στη μάχη που ανοίγεται είναι σαφές πως τόσο τα αιτήματα που δεν συγκρούονται ευθέως με τις πολιτικές των κυβερνήσεων που σχεδίασαν την υποβάθμιση της εκπαίδευσης και της ΕΕ όσο και όσα αρκούνται σε μια «περιφρούρηση» του συντάγματος δεν μπορούν να εκφράσουν έναν ενιαίο και πραγματικά νικηφόρο αγώνα της νεολαίας στο σήμερα με βάση τα υλικά της συμφέροντα και τις πραγματικές της ανάγκες.
Μέσα σε μία ήδη αναδιαρθρωμένη αγορά εργασίας οι αγώνες της νεολαίας οφείλουν να συναντηθούν με τα αιτήματα των εργαζομένων για πλήρη εργασιακά δικαιώματα, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αυξήσεις μισθών. Μόνο μέσα από την ενεργοποίηση των συλλογικών διαδικασιών και την ενιαία πάλη για ενιαία δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους μπορεί να ενοποιηθεί ένας αγώνας για προοπτική και εργασία με δικαιώματα που μπορεί να είναι νικηφόρος για τη νεολαία την επόμενη μέρα, ένας αγώνας που μπορεί να βάλει τα θεμέλια για να γυρίσει η σελίδα της επίθεσης στο λαϊκό εισόδημα και τα κομμάτια της εργασίας.
Μέσα σε αυτή τη μάχη το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να ενεργοποιήσει τα πιο επιθετικά μέσα πάλης του, να αμφισβητήσει την ομαλότητα που κρύβει μέσα της αποδοχή, παθητικότητα και συμβιβασμό και να προτάξει την αντίσταση με συνελεύσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις, συντονισμούς των φοιτητικών συλλόγων που κινητοποιούνται αγωνιστικά και των μαθητών με το δικό τους αγωνιστικό σχεδιασμό. Η νεολαία μπορεί και θα ανατρέψει ακόμα μια φορά τα σχέδια τους.


ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ


Αριστερή Συσπείρωση

Γενάρης 2024

εικόνα Viber 2024-01-21 16-02-37-708

book-128Περιοδικό

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ 

periodika

posterΑφίσες

afises

video-playΒίντεο

video