Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, 09/02/14

poreia enantia se proedreia ee

Για την πολιτική μετωπική συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς με ένα φάσμα δυνάμεων και σημείο επαφής το αναγκαίο μεταβατικό πρόγραμμα.

Η συνέχεια της προσπάθειας μετωπικής συμπόρευσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δυνάμεων του ευρύτερου φάσματος της Αριστεράς άλλες αντικαπιταλιστικές και άλλες όχι, που έρχονται σε ρήξη με τα ρεύματα του Ευρωμονόδρομου και τις κυρίαρχες αστικές στρατηγικές επιλογές, δεν αποτελεί μονόδρομο για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ούτε αυτοσκοπό. Αποτελεί όμως απαίτηση της θεμελιώδους λογικής του μεταβατικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος στην κατεύθυνση της διεύρυνσης της πολιτικής του απεύθυνσης, της διεύρυνσης της κοινωνικής του δυναμικής, τον πολλαπλασιασμό της κοινωνικής του αξίας. Μία ενδεχόμενη αποτυχία της συμπόρευσης αποτυπώνει την αδυναμία απάντησης στον κατακερματισμό και στη συγκρότηση ενός διακριτού πολιτικού ανατρεπτικού μπλοκ.

Read more...

afisa polyt 2012 site

 Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός λαού, που οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι του μόχθου και η νεολαία, καταφέρνουν οι μεν να ξεφύγουν από την καθημερινή μιζέρια και καταπίεση της πραγματικότητας που τους εξαναγκάζει να βιώνουν η καπιταλιστική κοινωνία και η δε νεολαία να αμφισβητήσει με δημιουργικό τρόπο τα καλούπια της κοινωνίας και της πραγματικότητας για την οποία την προορίζουν. Ο συνδυασμός των δύο αυτών δυναμικών που δημιουργούνται αφήνει ανεξίτηλο το σημάδι του όχι μόνο στο παρόν που πραγματώνεται αλλά και στο μέλλον.

Μια τέτοια στιγμή αποτελεί και η εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973. Μια στιγμή κορύφωσης της ταξικής πάλης στη χώρα μας που όμοιές της μπορούν μόνο να αναζητηθούν κατά τη διάρκεια του μεγαλειώδους ΕΑΜικού κινήματος και της εποποιίας του ΔΣΕ. Στίγμα τόσο έντονο που διαπερνάει ακόμα εντονότατα τη σημερινή εποχή με τους αστούς να προσπαθούν αγωνιωδώς να κλείσουν τους "ανοιχτούς λογαριασμούς" τους μαζί του σε κάθε ευκαιρία και να αποτυγχάνουν διαρκώς εδώ και 4 δεκαετίες. Στίγμα που αποτυπώνει την διαχρονικότητά του ακόμα και στα συνθήματα του τότε για «ψωμί – παιδεία – ελευθερία», που σήμερα παραμένουν εξίσου επίκαιρα.

Read more...

Το τελευταίο διάστημα διεξάγεται μία προσπάθεια από την πλευρά της δικομματικής κυβέρνησης να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, μέσω των διώξεων στελεχών της Χρυσής Αυγής, και να αποδυναμώσει την αντιφασιστική πάλη του λαϊκού κινήματος. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να επιβάλει, πρωτίστως ιδεολογικά, τη λογική των «δύο άκρων» βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι τους αγωνιζόμενους Συνδικαλιστικούς Φορείς και την Αριστερά με τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής και να παρασύρει την πολιτική συζήτηση μακριά από τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού λόγω της μνημονιακής πολιτικής τους, τα οριζόντια μέτρα που πλήττουν μιά σειρά από κλάδους και το νέο μνημόνιο το οποίο ετοιμάζεται για το επόμενο διάστημα.

Read more...

antifasismosΤόσο η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όσο και η αιφνιδιαστική δίωξη της ηγετικής ομάδας της Χ.Α. αποτελούν τις δυο όψεις μιας ενιαίας εξέλιξης αποπροσανατολισμού του Λαού από τις τραγικές επιπτώσεις της πολιτικής των μνημονίων. Όποια τοποθέτηση και αν κρατάει κανείς απέναντι στο σενάριο των συνολικά προσχεδιασμένων κινήσεων κράτους και παρακράτους, εκ του αποτελέσματος αντικειμενικά ωφελημένη βρίσκεται η κυβέρνηση. Γιατί:

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα εξελίσσεται χρονικά σε μια περίοδο που κάτι φαινόταν να ξυπνάει μέσα στο Λαό και στο Κίνημα. Σε συμβολικό επίπεδο, ο σύντροφος Παύλος Φύσσας συμπυκνώνει το σύνολο των ταξικών κινδύνων για το σύστημα. Χειρώνακτας εργάτης, καλλιτέχνης, αντιφασίστας αγωνιστής, δολοφονείται σε μία εργατική, λαϊκή συνοικία όπως το Κερατσίνι, μία μέρα πριν τη μεγάλη απεργία και πορεία της ΑΔΕΔΥ, εν μέσω μάλιστα των πενθήμερων κυλιόμενων απεργιακών κινητοποιήσεων των καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων. 

Συνεπώς αυτή η δολοφονία είναι πολιτική όχι μόνο γιατί αποτελεί συνέπεια της αντιπαράθεσης πολιτικών στο δρόμο, αλλά γιατί εξυπηρετεί τον πολιτικό στόχο της τρομοκράτησης πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων, σε μία περίοδο ολοκληρωτικής επέλασης της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα. 

Read more...

19 7 1965Ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η φτωχή αγροτιά, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία να κλιμακώσουν τους αγώνες τους, να γκρεμοτσακίσουν την άθλια συγκυβέρνηση που λεηλατεί με την πολιτική της τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα  εξαθλιώνοντας το λαό. Είναι  πλέον πιο ξεκάθαρο από ποτέ, ότι αυτή η πολιτική των μνημονίων, της κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων και ΣΣΕ, της ακόμα μεγαλύτερης μείωσης των μισθών, συντάξεων και μεροκάματων, της κατάργησης των ασφαλιστικών και των κοινωνικών δικαιωμάτων, της εργοδοτικής τρομοκρατίας και των απολύσεων, της επιστράτευσης των εργαζομένων που απεργούν, του μαύρου στην ΕΡΤ και της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας σε όσους αγωνίζονται, της ανεργίας, των χαρατσιών και της ληστρικής φορολογίας στους φτωχούς, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

Read more...

epese i kivernisiΗ τρικομματική κυβέρνηση κατέρρευσε υπό το βάρος του λαϊκού παράγοντα. Ο αγώνας υπεράσπισης της ΕΡΤ, των θέσεων εργασίας και του δημόσιου χαρακτήρα της ενημέρωσης και του πολιτισμού τσαλάκωσε την κυβερνητική εικόνα του “success story” και άνοιξε το δρόμο για να εισέλθει στο προσκήνιο ο λαϊκός παράγοντας.

Η πολιτική κρίση και η απειλή κατάρρευσης της κυβέρνησης δεν είναι αποτέλεσμα, αποκλειστικά και μόνο, του κλεισίματος της ΕΡΤ. Είναι, πολύ περισσότερο, η κατάληξη της κυβερνητικής πολιτικής, και της κοινωνικής εξαθλίωσης που αυτή επιφέρει. Είναι η βουβή αποδοκιμασία των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ένα κύμα αγανάκτησης που δεν έβρισκε και δε βρίσκει ακόμα την ανάλογη πολιτική έκφραση. Είναι η ισχύς των αντιστάσεων, που σε ένα πόλεμο απωλειών με την κυβερνητική εξουσία, δε μετράει μόνο ήττες, αλλά καταφέρνει και χτυπήματα στον αντίπαλο.

Ο αντίπαλος όμως πολύ απέχει από το να καταρρεύσει. Τα κινήματα υποστήριξης του λαϊκού εισοδήματος δεν έχουν ευοδοθεί με κατακτήσεις παρά τον παρατεταμένο πόλεμο. Δεν έχουν καταφέρει να μπλοκάρουν τις κυρίαρχες επιλογές της αστικής τάξης και να αποτρέψουν την κοινωνική καταστροφή μεγάλου μέρους του εργαζόμενου λαού. Έχουν όμως καταφέρει πλήγματα σημαντικά, έχουν περιορίσει τις απώλειες σε θέσεις εργασίας στο δημόσιο και έχουν περιορίσει τη δυνατότητα της κυβέρνησης για ξεπούλημα της λαϊκής περιουσίας. Οι κινητοποιήσεις της ΕΡΤ απέδειξαν ότι όταν ο εργαζόμενος λαός εισβάλει βίαια στο προσκήνιο έχει τη δυναμική να επιβάλει τις εξελίξεις και να καθορίσει γεγονότα. Όσο όμως η αγανάκτηση και οι αυθόρμητες εστίες αντίστασης, δε βρίσκουν διέξοδο και έκφραση στο πολιτικό σκηνικό, ο κίνδυνος σταθεροποίησης της νέας κυβέρνησης παραμένει ορατός.

Read more...

book-128Περιοδικό

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ 

periodika

posterΑφίσες

afises

video-playΒίντεο

video

tetradia-marxismou small