Η είδηση του θανάτου του 56χρονου Στάθη Καραγεωργόπουλου, ο οποίος εκτελούσε εργασίες καθαρισμού σε οροφή δωματίων συντήρησης εμπορευμάτων σε σουπερμάρκετ στην Εθνική Οδό Πατρών – Αθηνών, όταν η οροφή υποχώρησε, έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των εργαζομένων που έχουν χάσει τη ζωή τους εν ώρα εργασίας.

Μόλις μερικές εβδομάδες πριν ο 32χρονος Γιάννης Ζηγοροδήμος, εργάτης στην κατασκευαστική εταιρία «ΑΡΜΟΣ» στη Λάρισα, έχασε τη ζωή του όταν εγκλωβίστηκε σε μηχάνημα κοπής κατά τη διάρκεια της δουλειάς του. Άλλωστε, είναι ήδη 24 οι εργαζόμενοι που έχουν χάσει τη ζωή τους σε εργατικά «ατυχήματα» το 2018, ενώ χιλιάδες είναι οι εργαζόμενοι που έχουν τραυματιστεί – χωρίς να υπολογίζονται τα περιστατικά που δεν έχουν καταγραφεί και αποκρύπτονται από συμπαιγνίες εργοδοτών, δημοσίου και την αδιαφορία των νοσοκομείων για την καταγραφή τους.

Όμως ο θάνατος του Στ. Καραγεωργόπουλου δεν είναι απλά ένα «ατύχημα». Είναι μία ακόμα εργοδοτική δολοφονία, την ευθύνη της οποίας φέρει ακέραια η εργοδοσία του σουπερμάρκετ «ΑΒ Βασιλόπουλος», λόγω της έλλειψης μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων και της εντατικοποίησης της δουλειάς. Η εργοδοσία του καταστήματος η οποία, μάλιστα, είχε το θράσος – στο όνομα του κέρδους – να συνεχίσει τη λειτουργία του σουπερμάρκετ για περίπου δύο ώρες, παρά το γεγονός ότι ο εργαζόμενος ήταν νεκρός μέσα στο χώρο της εργασίας του.

Ο θάνατος του Στ. Καραγεωργόπουλου είναι μία ακόμα εργοδοτική δολοφονία από τις πολλές που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια και που ακολουθούν, μάλιστα, αυξητική τάση από το 2012 και μετά. Κι αυτό γιατί το κεφάλαιο, στο φόντο της κρίσης, δεν αρκείται στις μειώσεις μισθών και στο τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων για τη διατήρηση της κερδοφορίας του. Αντίθετα, δεν διστάζει να προσφέρει τους ίδιους τους εργαζόμενους σαν θυσία στο βωμό της αύξησης της παραγωγικότητας, αυξάνοντας την εντατικοποίηση της εργασίας και την πίεση, θέτοντας ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα για τους εργαζόμενους και πληρώνοντάς τους με το κομμάτι και αφαιρώντας τις προστατευτικές διατάξεις ασφαλείας από τα μηχανήματα για την επιτάχυνση της εργασίας.

Μόνο τυχαίο δεν είναι άλλωστε το γεγονός ότι, η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη όσον αφορά την εργασιακή ένταση (συνάρτηση απαιτήσεων εργοδοσίας, χρόνου εκτέλεσης, μέσων εκτέλεσης και κινδύνου κατά την εκτέλεση της εργασίας) μεταξύ των χωρών της ΕΕ και δεύτερη στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ.

Εκτός όμως από την περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας, το κεφάλαιο επιχειρεί να μειώσει το κόστος της παραγωγής μη συντηρώντας τον μηχανολογικό εξοπλισμό ή χρησιμοποιώντας εξοπλισμό κακής ποιότητας, μην παρέχοντας τα απαραίτητα μέτρα ατομικής προστασίας στο προσωπικό, μην εκπαιδεύοντας κατάλληλα το προσωπικό και προσλαμβάνοντας μη ειδικευμένο προσωπικό για εξειδικευμένες θέσεις εργασίας ή εποχικούς κι εργολαβικούς εργαζόμενους, ώστε να μπορεί να καταβάλει χαμηλότερους μισθούς. Θέτει με αυτό τον τρόπο σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή των εργαζομένων.

Η ευθύνη για τα, ολοένα και αυξανόμενα, περιστατικά εργατικών «ατυχημάτων» - εργοδοτικών δολοφονιών βαραίνει και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που, αφενός εξακολουθεί να διατηρεί ανύπαρκτους τους πραγματικούς ελέγχους της επιθεώρησης εργασίας και στις μικρές και στις μεσαίες επιχειρήσεις (εκεί δηλαδή όπου συμβαίνουν και τα περισσότερα ατυχήματα), αφετέρου, διατηρεί υποβαθμισμένη τη δημόσια τεχνική εκπαίδευση, από την οποία θα μπορούσαν να βγαίνουν ειδικευμένοι εργάτες σε τεχνικές εργασίες.

Σημαντική όμως είναι η ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και για την αντιδραστικοποίηση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των εργαζομένων σε περίπτωση εργατικού «ατυχήματος», αφού πλέον (με το αρ. 212 του ν. 4512/2018) για την καταβολή της προβλεπόμενης αποζημίωσης από την εργοδοσία θα πρέπει πρώτα ο εργαζόμενος να αποδείξει δικαστικά ότι έπαθε εργατικό ατύχημα γιατί ο εργοδότης το προκάλεσε με δόλο εις βάρος του.

Οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να αποδεχθούμε σαν κανόνα ότι, εκτός από τον ιδρώτα μας, χρειάζεται να δίνουμε και τη ζωή μας για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αντίθετα, θα πρέπει να απαιτήσουμε:

  • Δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς μισθούς, χωρίς να χρειάζεται να τρέχουμε από την μια δουλειά στην άλλη για να συμπληρώσουμε ένα αξιοπρεπές εισόδημα.
  • Όχι στην εντατικοποίηση της εργασίας, ανθρώπινοι ρυθμοί δουλειάς.
  • Τήρηση των απαραίτητων μέτρων υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας, αύξηση των ελέγχων και των ποινών στην εργοδοσία για παραβίασή τους.
  • Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και τήρηση του ωραρίου στους χώρους δουλειάς.

Τομέας εργαζομένων Αριστερής Συσπείρωσης
16/06/2018

book-128Περιοδικό

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ 

periodika

posterΑφίσες

afises

video-playΒίντεο

video

tetradia-marxismou small